İKOVİZYON


 
 
“Sertifikasyonda çok fazla ticari kaygı var”
 
Özel firmaların verdiği aslında sertifika değil sadece bir garanti belgesi. Taş ve ürün ağırlığı hariç hiçbir bilimsel bilgi içermiyor. Ancak müşteriye ne yazık ki sertifika olarak pazarlanıyor. Şık bir kart ile içi bilgi dolu, ekspertiz tarafından incelenmiş sertifika arasında hiçbir bağlantı yok aslında. Çünkü şık kartlar objektif değil. Taşın değerinin ölçülmesindeki güvenilirlik, özel laboratuarın akreditasyonuna, kalite standartlarına bağlı olarak değişir. Dünyada birçok laboratuar var aslında ama sadece bir kaçı güvenilir kabul ediliyor. Bu laboratuarların ortak noktası, tüm faaliyetlerinde bütünlük olması.GIA’nin sloganı: “Hallmark of  Integrity” yani bütünlüğün damgası. Bir taşı seneler sonra tekrar göndersem, yine aynı kriterleri alıyorum. Bilgi kimsenin tekelinde değil. Bilgiyi güvenilir bir şekilde sunmak da kimsenin tekelinde değil. Özel laboratuarın arkasında herhangi bir kamu kuruluşunun olması laboratuar hizmetine bir fark yaratmaz. O halde belirli isimlerin verdiği sertifikalar pırlantanın fiyat değerine belirlemede çok güvenilir. 4C standartları üzerinde durulması dünyada pırlanta ticaretini standart hale getiriyor ancak sertifika gerektiği kadar derin olmuyor. Yüzeysel kalıyor. Aynı standartlara sahip I rengi VS1 iki taş, birbirinden çok farklı görünebiliyor. Bundan dolayı standartların 4C’nin üzerinden geçmesi lazım. Laboratuarları denetleyen bir kuruluş yok. Herkes kendi standartlarına göre sertifika veriyor, buda objektifliği bozuyor. Sertifikasyonun içinde çok fazla ticari kaygı var. Buda en büyük problem aslında.
 
Devlete bağlı kuruluşların kriterleri ticari uygulama açısından pratik değil. Kadın neden pırlanta alıyor? Yüzüğün üzerinde parlak ve nadir bir taşın olmasını istiyor değimli? Ben bir taş satın almacısı olarak bir taşın sertifikasını incelediğimde yüzüğün üzerinde nasıl görüneceğini tahmin edebilmeliyim. Bunu özel kuruluşlar iyi başarıyor,çünkü ticaretin fazlasıyla içindeler. Yönetim kurullarında sektörden kişiler çalışıyor. Örneğin GIA artık sentetik pırlanta sertifikası veriyor. Neden? Çünkü ham elmas maden araştırmalarının azalması ve pırlanta fiyatlarının çok fazla artması, sektörü yeni arayışlara soktu. Sentetik pırlanta isteniyor artık. GIA bunu takip ediyor ve talebi karşılıyor. Devlet kuruluşları çok geç kalıyor. Dünyada bu konuda geçerliliği olan laboratuarlar, AGS başta olmak üzere GIA ve HRD diyebilirim. Kamusal değiller ancak devletleri tarafından destekleniyorlar. Örneğin HRD, Belçika Anvers’in sektör temsilcisi olarak lanse ediliyor. Anvers’in kesim ustaları meşhurdur Onların yeteneği kurumsal imajda kullanılıyor.